Vandaag is Leyre precies 1 maand oud. Als ik terugdenk aan de bevalling en de dagen daarna lijkt het een droom, of iets uit een ver verleden. Het is zo onwerkelijk allemaal. Ook nu nog, als ik een boekje zit te lezen, of tv kijk, en ik hoor ineens geluidjes uit de wieg komen, denk ik: “Oh ja, verrek, daar ligt een klein mensje!” Maar de poepluiers brengen je ook zo weer terug in de realiteit.
Met Leyre gaat alles goed. Ze doet niet veel anders dan slapen, drinken, poepen, plassen, spugen, huilen, hikken en boeren, maar dat schijnt normaal te zijn bij zulke kleine babies. We moeten ook vaak om haar lachen, wanneer ze wil drinken bijvoorbeeld. Dat laat ze weten door haar mond en ogen wijd open te doen, waarna ze met haar hoofd begint te schudden en gaat hijgen als een hondje. Vaak wordt dit nog gevolgd door een knuistje in haar mond waarbij ze een luid SMAK SMAK SMAK laat horen. Echt heel schattig. Ook leuk is als we haar een speentje willen geven. Dan begint ze heel driftig te zuigen, na drie tellen stopt ze daar ineens mee, en dan zie je haar denken: “Hé, hier komt geen melk uit…” waarna ze de speen met een boogje uit haar mond lanceert. En gisteren moest vooral Diego erg om haar lachen. Ik was haar aan het verschonen, keek nog even van iets dichterbij of het goed schoon was allemaal, en kreeg toen een straal(tje) babypoep recht in het gezicht. “Tomaaa!” (Sorry meneer A. Gore, maar de douche en de wasmachine draaien hier overuren).
Elke week gaan we langs ‘het consultatiebureau’ waar Leyre wordt gewogen en gemeten: ze groeit als kool. Je ziet haar ook bijna met de dag veranderen.
Op wie Leyre het meest lijkt, daar zijn we nog niet uit. Op dit moment heeft ze donkere haartjes, maar in daglicht zie je daar een duidelijke blonde gloed overheen. Haar ogen zijn nu blauw, maar schijnen pas in de negende maand hun definitieve kleur te hebben. Ze heeft grote handen en voeten, net als haar papa. De grootste gelijkenis met Diego is (vreemd genoeg) toch wel haar bovenlip. Ze hebben allebei zo´n puntig boogje, iets dat ik op de laatste echo al bij Leyre kon onderscheiden. Haar karakter, rustig en lief, heeft ze natuurlijk van mij!

Deze foto´s zijn vandaag genomen. Deze pyjama was
haar eerst nog veel te groot, maar nu past hij alweer prima.

Hoera, ik ben vandaag 1 maand oud!